ขับร้องโดย ธานินทร์ อินทรเทพ คำร้อง: เนรัญชรา ทำนอง: สง่า ทองทัช หยาดน้ำจากตานางฟ้าที่ตรมอารมณ์ หลั่งความขื่นขมที่ถมอยู่ในใจตน หยาดย้อยจากปรางสวรรค์เบื้องบน สู่กลางแก้มดินในฐานถิ่นคน นั้นคือหยาดฝนฉ่ำใจ สาดสายพร่างพรายพรมผืนไร่นาแนวเนิน ป่าดอนโขดเขินคลองคลุ้งทุ่งหนองนองไป หล่อเลี้ยงพืชพันธุ์มีผลดอกใบ โลกเคยหลับใหลพลันฟื้นตื่นใจ สวยงามสดใสจริงเอย พอแสงทองอาทิตย์ทาบทา พลันน้ำตานางฟ้าระเหย เป็นละอองไอน้ำอย่างเคย ถูกลมรำเพยพัดเลยลอยวน หยาดน้ำจากตานางฟ้าที่ตรมอารมณ์ ฝากมากับลมเป็นฝนพร่างพรมใจคน แต่น้ำจากตาตอนช้ำกมล ที่เราหลั่งลอยระเหยกี่หน ถึงกลายเป็นฝนฉ่ำใจ
http://www.youtube.com/watch?v=a5JNgET5M6E&hl=en
สมัครสมาชิก:
ส่งความคิดเห็น (Atom)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น